Taras jest znacznie bardziej narażony na niszczenie niż podłoga wewnątrz domu. Deszcz, mróz, promieniowanie UV, zabrudzenia oraz duże wahania temperatury mogą ujawnić błędy wykonawcze już po kilku sezonach. Dlatego trwałość zależy nie tylko od wyboru drewna, płytek czy kompozytu. Równie ważne są przygotowanie podłoża, odprowadzanie wody, prawidłowy montaż oraz późniejsza konserwacja.
Drewno wymaga regularnej ochrony
Drewniany taras dobrze komponuje się zarówno z nowoczesnym, jak i tradycyjnym budynkiem, jednak jest materiałem wymagającym. Deski muszą być przeznaczone do zastosowań zewnętrznych. Popularnym rozwiązaniem jest modrzew, drewno egzotyczne oraz odpowiednio modyfikowane termicznie gatunki.
Olejowanie pomaga chronić powierzchnię
Drewno pozostawione bez zabezpieczenia pod wpływem warunków atmosferycznych stopniowo zmienia kolor i może szarzeć. Olejowanie ogranicza wnikanie wilgoci i pozwala zachować pożądany wygląd powierzchni. Częstotliwość zabiegów zależy od gatunku, zastosowanego preparatu i ekspozycji tarasu, dlatego należy kierować się zaleceniami producenta.
Ważna jest również konstrukcja pod deskami. Drewno nie powinno pozostawać w stojącej wodzie. Należy zapewnić odpływ, wentylację oraz odstępy umożliwiające naturalną pracę materiału.
Płytki tarasowe muszą być przeznaczone na zewnątrz
Nie każda płytka nadająca się do salonu lub łazienki sprawdzi się na tarasie. Na zewnątrz należy stosować produkty przeznaczone do takich warunków, zwracając uwagę m.in. na mrozoodporność oraz właściwości antypoślizgowe.
Najsłabszym punktem może być montaż
Nawet dobre płytki zaczną pękać lub odspajać się, jeśli pod nimi znajdzie się woda, która podczas mrozu zwiększy swoją objętość. Podłoże musi być stabilne i wykonane ze spadkiem umożliwiającym odprowadzanie opadów od budynku. Konieczne jest także prawidłowe wykonanie hydroizolacji.
Zaprawa klejowa powinna być przeznaczona do zastosowań zewnętrznych i dobrana do rodzaju okładziny oraz podłoża. Istotne jest takie wykonanie warstwy kleju, aby pod płytką nie pozostawały rozległe puste przestrzenie, w których może gromadzić się woda. Należy również prawidłowo zaplanować dylatacje i zastosować materiały do spoinowania przeznaczone na zewnątrz.
Płyty tarasowe pozwalają ograniczyć problem klejenia
Alternatywą dla tradycyjnie klejonych płytek są grubsze płyty układane na przygotowanym podłożu albo regulowanych wspornikach. Taras wentylowany umożliwia odprowadzanie wody szczelinami pomiędzy elementami, a przestrzeń znajdująca się pod nimi może służyć do prowadzenia wybranych instalacji.
Dużą zaletą jest możliwość demontażu pojedynczej płyty. W razie jej uszkodzenia nie trzeba skuwać fragmentu okładziny wraz z klejem. Warunkiem trwałości pozostaje jednak właściwe przygotowanie konstrukcji znajdującej się pod powierzchnią użytkową.
Deski kompozytowe ograniczają konserwację
Kompozyt jest wybierany przede wszystkim przez osoby, które chcą uzyskać wygląd zbliżony do drewna bez jego regularnego olejowania. Deski nie wymagają takiej samej konserwacji jak naturalny surowiec, ale nadal potrzebują czyszczenia.
Kompozyt również pracuje pod wpływem temperatury
Błędem jest montowanie desek bez zachowania wymaganych odstępów. Elementy zmieniają swoje wymiary wraz z temperaturą, dlatego producent określa sposób mocowania oraz wielkość szczelin. Znaczenie ma też rozstaw legarów. Zbyt duże odległości pomiędzy punktami podparcia mogą powodować uginanie powierzchni.
Kamień naturalny może służyć przez lata
Granit i inne kamienie przeznaczone do zastosowania zewnętrznego umożliwiają wykonanie bardzo trwałego tarasu. Poszczególne gatunki różnią się jednak nasiąkliwością, odpornością na ścieranie i sposobem pielęgnacji.
Przed zakupem należy sprawdzić, czy konkretny produkt jest zalecany na zewnątrz. Niektóre kamienie wymagają impregnacji, a niewłaściwie dobrane środki czyszczące mogą powodować przebarwienia lub uszkodzenia powierzchni.
Woda jest jednym z największych zagrożeń
Niezależnie od materiału podstawą trwałego tarasu jest skuteczne odprowadzanie opadów. Powierzchnia nie powinna kierować wody w stronę ściany budynku ani tworzyć miejsc, w których pozostają kałuże.
Szczególnej uwagi wymagają połączenia tarasu ze ścianą, drzwiami tarasowymi i odwodnieniem. W tych miejscach błędy mogą prowadzić nie tylko do uszkodzenia okładziny, ale również do zawilgocenia elementów budynku.
Trwały taras zaczyna się pod powierzchnią
Najdroższa deska lub płytka nie zagwarantuje wieloletniej trwałości, jeżeli zostanie nieprawidłowo zamontowana. Przed wykonaniem tarasu trzeba więc przeanalizować cały układ warstw – od stabilnego podłoża i hydroizolacji po legary, klej, wsporniki czy elementy mocujące.
Później warto przynajmniej raz w roku dokładnie obejrzeć powierzchnię, szczeliny, fugi i miejsca odprowadzania wody. Szybkie usunięcie niewielkiego uszkodzenia jest zwykle prostsze niż naprawa tarasu po kilku sezonach zaniedbań. O jego trwałości decyduje zatem połączenie 3 elementów: właściwego materiału, poprawnego montażu i regularnej pielęgnacji.